تبصره ۷ ماده ۱۰۵ قانون مالیات‌های مستقیم

تشویقی برای رشد سودآوری شرکت‌ها با طعم جدید در سال ۱۴۰۳

تبصره ۷ ماده ۱۰۵ قانون مالیات‌های مستقیم، یکی از مشوق‌های مالیاتی جذاب برای اشخاص حقوقی (شرکت‌ها و موسسات) در ایران است که با هدف ترغیب به افزایش سودآوری و شفافیت مالیاتی طراحی شده است. این تبصره به شرکت‌هایی که بتوانند سود ابرازی مشمول مالیات خود را نسبت به سال گذشته افزایش دهند، تخفیف در نرخ مالیات ارائه می‌دهد. با این حال، بر اساس قانون بودجه سال ۱۴۰۳، این مشوق برای عملکردهای سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ دستخوش تغییر مهمی شده است.

محتوای اصلی تبصره ۷ ماده ۱۰۵

بر اساس این تبصره، به ازای هر ۱۰ درصد افزایش درآمد ابرازی مشمول مالیات اشخاص حقوقی نسبت به درآمد ابرازی مشمول مالیات سال گذشته، یک واحد درصد از نرخ مالیات بر درآمد (که نرخ استاندارد آن ۲۵٪ است) کاسته می‌شود. این تخفیف تا سقف حداکثر ۵ واحد درصد قابل اعمال است.

به عبارت ساده‌تر:

• افزایش ۱۰٪ سود: کاهش ۱٪ نرخ مالیات (مالیات ۲۴٪ محاسبه می‌شود)
• افزایش ۲۰٪ سود: کاهش ۲٪ نرخ مالیات (مالیات ۲۳٪ محاسبه می‌شود)
• افزایش ۳۰٪ سود: کاهش ۳٪ نرخ مالیات (مالیات ۲۲٪ محاسبه می‌شود)
• افزایش ۴۰٪ سود: کاهش ۴٪ نرخ مالیات (مالیات ۲۱٪ محاسبه می‌شود)
• افزایش ۵۰٪ سود یا بیشتر: کاهش ۵٪ نرخ مالیات (مالیات ۲۰٪ محاسبه می‌شود)

شروط اصلی برای بهره‌مندی از تخفیف

برای استفاده از این تخفیف مالیاتی، دو شرط اساسی باید به طور همزمان محقق شود:

1. تسویه بدهی مالیاتی سال قبل: شرکت باید کلیه بدهی‌های مالیاتی قطعی شده سال قبل خود (شامل اصل مالیات و جرائم متعلقه) را به طور کامل پرداخت کرده باشد.
2. ارائه اظهارنامه مالیاتی در موعد مقرر: اظهارنامه مالیاتی مربوط به سال جاری باید در مهلتی که توسط سازمان امور مالیاتی اعلام می‌شود، ارائه گردد.

تغییر مهم در قانون بودجه سال ۱۴۰۳

نکته بسیار حائز اهمیت، تغییری است که در بند (الف) تبصره ۶ قانون بودجه سال ۱۴۰۳ کل کشور ایجاد شده است. بر اساس این تغییر، برای عملکرد سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳، تخفیف موضوع تبصره ۷ ماده ۱۰۵ تنها به افزایش درآمد مازاد بر چهل درصد (۴۰٪) تعلق می‌گیرد.

این بدان معناست که اگر شرکتی در سال ۱۴۰۲ نسبت به سال ۱۴۰۱، سود خود را تا ۴۰٪ افزایش دهد، مشمول این تخفیف نخواهد شد. اما به ازای هر ۱۰٪ افزایش سود مازاد بر ۴۰٪، یک واحد درصد تخفیف (تا سقف ۵ واحد درصد) دریافت خواهد کرد.

مثال عملی برای عملکرد سال ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳:

فرض کنید درآمد مشمول مالیات ابرازی یک شرکت در سال ۱۴۰۱ مبلغ ۱۰ میلیارد ریال بوده است. حال حالت‌های مختلف را در سال ۱۴۰۲ بررسی می‌کنیم:

• درآمد مشمول مالیات در سال ۱۴۰۲: ۱۴ میلیارد ریال (۴۰٪ افزایش)
  • تخفیف مالیاتی: صفر. زیرا افزایش سود تا سقف ۴۰٪ مشمول تخفیف نمی‌شود.
• درآمد مشمول مالیات در سال ۱۴۰۲: ۱۵ میلیارد ریال (۵۰٪ افزایش)
  • محاسبه: ۵۰٪ افزایش منهای ۴۰٪ آستانه = ۱۰٪ افزایش مازاد.
  • تخفیف مالیاتی: ۱ واحد درصد. نرخ مالیات ۲۴٪ محاسبه خواهد شد.
• درآمد مشمول مالیات در سال ۱۴۰۲: ۱۷ میلیارد ریال (۷۰٪ افزایش)
  • محاسبه: ۷۰٪ افزایش منهای ۴۰٪ آستانه = ۳۰٪ افزایش مازاد.
  • تخفیف مالیاتی: ۳ واحد درصد. نرخ مالیات ۲۲٪ محاسبه خواهد شد.
• درآمد مشمول مالیات در سال ۱۴۰۲: ۲۰ میلیارد ریال (۱۰۰٪ افزایش)
  • محاسبه: ۱۰۰٪ افزایش منهای ۴۰٪ آستانه = ۶۰٪ افزایش مازاد.
  • تخفیف مالیاتی: با توجه به سقف ۵ واحد درصدی، این شرکت مشمول حداکثر تخفیف یعنی ۵ واحد درصد خواهد شد و نرخ مالیات آن ۲۰٪ محاسبه می‌شود.

نحوه اعمال همزمان با سایر تخفیف‌ها (مانند تبصره ۶)

در مواردی که یک شرکت مشمول استفاده همزمان از تخفیف‌های دیگری مانند تبصره ۶ ماده ۱۰۵ (که ۲۵٪ تخفیف در نرخ برای شرکت‌های تعاونی متعارف و سهامی عام در نظر گرفته) باشد، بخشنامه شماره ۲۰۰/۹۹/۵۱۹ مورخ ۱۳۹۹/۰۹/۰۴ سازمان امور مالیاتی تکلیف را مشخص کرده است.

بر این اساس، ابتدا باید تخفیف مربوط به تبصره ۶ اعمال شود و سپس تخفیف موضوع تبصره ۷ بر نرخ محاسبه شده پس از اعمال تخفیف اول، لحاظ گردد. این موضوع از اعمال تخفیف مضاعف جلوگیری می‌کند.

در مجموع، تبصره ۷ ماده ۱۰۵ ابزاری کارآمد برای تشویق شرکت‌ها به رشد و توسعه فعالیت‌های اقتصادی و اعلام شفاف درآمدهایشان است که آگاهی از جزئیات و آخرین تغییرات آن برای مدیران مالی و حسابداران امری ضروری محسوب می‌شود.

برای دریافت مشاوره و نیز کلیه خدمات حسابداری و مشاوره مالیاتی  با ما در تماس باشید :

تلفن ۱ :  ۰۲۱۸۸۱۹۱۴۸۲

تلفن ۲ :  ۰۲۱۸۸۱۹۱۴۸۳

فکس :    ۸۸۲۰۵۷۶۶   ۲۱  ۹۸++

Email: Info@ArghamNegar.com